Rozdział 3

Uśmiechnął się do mnie. Był taki śliczny, że nie mogłam przestać na niego patrzeć. Ciągle się do mnie uśmiechał, ja to odwzajemniałam, zapominając o całym świecie. Nagle uświadomiłam sobie, że on zrobił coś złego. Odwróciłam się i cały czas zastanawiałam się o co chodzi, co się takiego stało. Dlaczego wszyscy wiedzą, a ja nie ? Idąc do szkoły ani słowem, się żadna z nas nie odezwała. Gdy już byłyśmy w szkole, nie mogłam się skupić na nauce, na szczęście to dopiero początek roku i na razie były same powtórzenia.

Po lekcjach spotkałam się z Dominiką, chciałam z nią porozmawiać, chociaż wątpiłam, że wie o o chodzi. Już miałam się zacząć dopytywać, ale Robert do nas podszedł : 

-Cześć skarbie, hej wieśniaku. 

-Dobra Domi, przyjdź dziś do nas, chciałam z Tobą porozmawiać. -powiedziałam

Po czym pożegnałam się z Kamilą i wsiadłam do autobusu. Wychodząc z niego, zobaczyłam Olka. Zaczął za mną biec, ja udawałam, że Go nie widzę. Dogonił mnie, i zaczął wypytywać, gdzie mieszkam, czy Go znam, lecz ja nie chciałam mu nic powiedzieć. Patrzył na mnie swoimi słodkimi, brązowymi oczami. Nie mogłam się mu oprzeć. Złapał mnie za rękę i ciągnął za sobą, był silniejszy, nie mogłam mu się wyrwać. Nie wiem czemu, ale straciłam przytomność. Ocknęłam się w jakimś domu. To był normalny dom, nic nadzwyczajnego. Leżałam na łóżku, w wielkiej sypialni. Do środka wszedł Olek. Nie wiedziałam co mam robić, nie dałam poznać po sobie, że się boje. Miał w rękach tacę z omletami i sokiem pomarańczowym. Podał mi je, mówiąc :

-Smacznego, mam nadzieję, że będzie Ci smakować.

-Dzięki. 

W końcu po zjedzeniu poczułam się swobodniej i zapytałam Go : 

-Co ja tu robię ? 

-W tej chwili siedzisz -odpowiedział z uśmiechem.

-Pytam poważnie, kim jesteś ? 

-No tak, zapomniałem Ci się przedstawić. Jestem Olek. 

-Dlaczego mnie porwałeś ?

-Czemu od razu porwałeś, gdybym Cię porwał, to siedziałabyś związana w piwnicy i jadła suchy chleb.

-Więc czemu mnie tu przyprowadziłeś ? 

-Nie bój się, nie zrobię Ci krzywdy. Chcę się po prostu odegrać. 

-Na kim ? 

-Na Robercie i Kamili.

-Jak to, czemu ? 

-Chcę, żeby pomartwili się o osobę dla nich ważną, potem Cię wypuszczę. 

-Ale co oni Ci zrobili ? 

-Długa historia.

-Chętnie posłucham... 

-No dobrze, opowiem Ci : 

...

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Przepraszam, że krótkie, ale niestety nie mam za bardzo czasu, a chcę starać się dodawać rozdziały codziennie. Krótkie, ale często. Przeczytałeś = komentarz :)